1. Kennismakingsgesprek
2. Persoonlijk inzicht en eventueel verwerking
3. Oriëntatie arbeidsmarkt
4. Marktbenadering
5. Keep going

Kennismakingsgesprek:

Kennismaken is een belangrijk onderdeel van het traject. Het geeft een helder beeld over de werkwijze, de resultaten die je mag verwachten en we leren elkaar kennen. Beide besluiten na dit eerste gesprek of we samen verder gaan of niet. Het kan immers niet klikken tussen ons of je hulpvraag kan buiten mijn competentie vallen. Wanneer we beide ervoor willen gaan, sluiten we een wederzijdse samenwerkingsovereenkomst af.

Persoonlijkinzicht en eventueel verwerking:

De tweede fase geeft je persoonlijk inzicht, dit doen we met behulp van het assessment programma. Mocht je door nog niet aan toe zijn dan kunnen we eventuele belemmeringen eerst samen verwerken en oplossen. Na afloop van deze fase weet je wie je bent, wat je kan, wat je wil en vanuit welke waarden en normen je wil leven.

Oriëntatie arbeidsmarkt:

In de derde fase wordt het duidelijk in welke banen en bedrijven je zou willen werken. Zijn er voldoende  kansen voor jouw?

Marktbenaderin:

Tijdens deze fase gaan we de markt benaderen met behulp van een marketingplan en een communicatieplan. CV, plan van aanpak en social media zijn onderdelen van de manier hoe je leert de makt te benaderen. Je leert je verhaal te vertellen zodat je omgeving weet wat je zoekt en dat je wat zoekt.

Keep going:

Tijdens deze laatste fase gaan we kijken naar de toekomst. Hoe zorg ik dat ik mijn carrière stuur en makkelijk ander werk vind wanneer dat ooit nodig is?

We streven ernaar het aantal gesprekken zo klein mogelijk te houden. Je kan veel dingen thuis doen en we kunnen gebruik maken van e-mail, telefoon en Skype.

De duur van een 1 op 1 traject is afhankelijk van jouw eigen inzicht en inzet. Een groepstraject duurt in principe een halfjaar.

CareerDirect is een assessment programma dat informatie uit zes aandachtsgebieden haalt om te helpen de meest passende loopbaanrichting te vinden. Als deze puzzelstukjes eenmaal in elkaar passen, heb je een optimale carrière te pakken!

De zes aandachtgebieden van de CareerDirect loopbaanevaluatie methode:

1. Persoonlijkheid                  Wie ben ik, hoe ben ik bedoeld?
2. Interesse                            Wat wil ik gaan doen?
3. Opleiding                           Wat heb ik al geleerd?
4. Vaardigheden                    Wat kan ik goed?
5. Waarden                            Wat vind ik belangrijk?
6. Werkervaring                     Wat heb ik al gedaan?

Aan de basis van CareerDirect ligt het feit dat iedereen op een unieke wijze ontworpen is. Het bestaat uit een online onderzoek, een terugkoppelgesprek met een consultant, een actieplan en een banenzoeker om passend werk te vinden.

CareerDirect helpt bij het beantwoorden van vele carrière vragen!

• Mijn huidige werk geeft mij geen voldoening meer. Hoe vind ik weer plezier in mijn werk?
• Ik ben ontslagen en moet nu ander werk zoeken …. Wat past bij mij?
• Ik loop tegen een muur op in mijn werk. Hoe kan ik mijn carrière kansen verbeteren?
• Ik kom met mijn opleiding niet aan de bak. Zijn er alternatieve banen voor mij te vinden?
• Ik ben al lang zonder werk. Is er nog hoop op een leuke baan?
• Ik wil van werk veranderen, maar weet niet welke richting ik uit wil gaan. Kan iemand mij hierin begeleiden?
• Ik wil een studierichting gaan zoeken, maar ik weet niet welke mij het beste vooruitzicht biedt op een passende baan die voldoening geeft.

Veel kerken geven aandacht aan jongerenwerk. Minimaal heeft een kerk catecheseonderwijs of er wordt jeugdvereniging/club gehouden. Vaak met een veel gehoorde zucht “het loopt niet zo lekker bij ons”, gaan de jeugdleiders activiteiten, programma’s, ontwikkelen. We kopieren van een buurkerk, want daar horen we enthousiaste verhalen over. Er worden individuele activiteiten opgezet.  Soms wordt er een lezing of workshop gevolgd over succesvol jongerenwerk. Men ziet de noodzaak, maar vaak lukt het toch niet.

Maar zelden wordt het jongerenwerk gedragen door een wel doordachte visie en wordt er gebruik gemaakt van professionals. Gelukkig zijn er ook gemeente waar het jeugdwerk erg goed loopt. Maar we zien ook enthousiaste jeugdleiders en ouders, die diep teleurgesteld zijn geraakt door de tegenslagen en frustraties waar zij tegenaan gelopen zijn. Ik ben niet z’n  fan van visies, omdat die vaak in de kast komen te liggen of hij wordt ergens op een PC gearchiveerd, vaak vergezeld van gefrustreerde
makers. Vaak zijn het gepolderde zinnen die niemand richting geven. Ook al ben ik geen fan van visies, toch ontkom je niet aan een gezamenlijk doel. Een doel dat duidelijk en meetbaar richting geeft aan de hele kerkelijke gemeente, met als einddoel enthousiaste jongeren, getuigende christenen.

Op de jongerenwerkersopleiding “De Wittenberg” hebben we een onderzoek gedaan naar de motivatie van jongeren die tot geloof zijn komen en de rol die anderen daar in hebben gespeeld. Daar kwamen twee dingen sterk naar voren:

1. De niet-christelijke jongere werd aangetrokken door het grote enthousiasme van de christelijke jongeren en zijn omgeving.
2. De niet-christelijke jongere had meestal als kind al kennis gemaakt met het christelijk geloof. Zij/hij had een christelijke basisschool of kinderclub bezocht of een oma die veel uit de kinderbijbel had voorgelezen of was veel bij christelijke vrienden thuis geweest.

Het blijkt dus de hele gemeente aan te gaan. Opa en oma krijgen niet-christelijke kinderen over de vloer. Ouders weten zich soms geen raad met de moderne jeugd. Velen hebben een negatief beeld van de jeugd. En stralen wij  als volwassenen enthousiasme uit over onze God en zijn kerk?  Zijn wij zelf een identificatiefiguur voor de jeugd?

Tijdens de jaren die ik meedraai in het jongerenwerk en tijdens mijn opleiding op de christelijke jongerenwerkersopleiding aan “De Wittenberg”  is mij heel duidelijk geworden dat jongerenwerk geen hobby is. Het moet een passie zijn. Jongerenwerk is ook een heel breed vakgebied, het is niet generiek, iedere situatie is anders en heeft andere uitdagingen en mogelijkheden.  Goed opgezet christelijk jongerenwerk houdt zich niet alleen bezig met de eigen jongeren, ook buiten de kerkmuren ligt onze
uitdaging. Wanneer je het eigen jongerenwerk ent op de mogelijkheden, die de eigen stad of dorp bieden, heb je als kerkelijke gemeente een gezamenlijk lange termijndoel, want het gaat de hele kerk aan.  Eén ding staat vast, er zijn voor jongeren veel redenen om de kerk te verlaten. Naast God leren kennen zijn er twee redenen om te blijven: “dat je er vrienden hebt en dat je gewaardeerd wordt”.(citaat uit re:visie van Sabine van der Heijden) Dat geldt voor de christelijke en de
niet-christelijke jongeren. Daarin speelt de hele gemeente een rol.

Nu hebben we een paar uitgangspunten.

• Investeer in jongeren in plaats van jongerenwerkwerk.
• Goed lopend jongerenwerk is niet alleen voor de eigen jeugd
• De jeugd is niet de toekomst van onze kerk maar maakt daar al een wezenlijk deel van uit.
• Jeugd, laat je horen, je hebt wat te vertellen.
• Investeer in identificatie figuren.
• investeer in de begeleidin van de huidige jeugdleiders.
• Begeleid ouders bij de opvoeding

Er zijn veel programma’s beschikbaar. Er zijn meerdere jongerenorganisaties, die allerlei evenementen organiseren en geschikt materiaal uitbrengen. Daar hoeft men niet als eerste naar te gaan kijken. Maar inventariseer de mogelijkheden en de noden die er zijn. Besteedt veel aandacht aan toerusting van de
jeugdleiders, catecheten, ouders en andere gemeenteleden. Zorg dat je een gemeente bent met veel identificatiefiguren, waar jongeren zich aan kunnen spiegelen en waardoor het voor hen duidelijk is waarom Jezus en een kerk voor hen belangrijk zijn.

Dit is mijn, Rob Smit,  persoonlijke visie op christelijk jongerenwerk.

• Direct: door persoonlijke begeleiding en coaching van jongeren.
• Indirect: door anderen te helpen, te stimuleren, toe te rusten en te begeleiden . Zodat zij jongeren beter en professioneler kunnen begeleiden.

terug

Onder begeleiding van de intervisor oefent de intervisiegroep dan twee of drie maal met het intervisiemodel. Het doel van de begeleiding is het leren hanteren van een methodiek van intervisie. Daarna gaat de groep verder als onbegeleide groep op basis van zelfsturing. De intervisor blijft op afstand beschikbaar voor vragen en noodsituaties. Het is zinnig jaarlijks – de eerste keer mogelijk na een half jaar – de gang van zaken en het rendement te evalueren met hulp van de intervisor.

De frequentie van samenkomen is afhankelijk van de onderlinge afspraken. Ik adviseer 5 keer per jaar. Dat is om de twee maanden met uitzondering van de zomermaanden. De meeste groepen komen twee uur samen en bespreken dan één ingebrachte casus. Ik zelf doe met mijn intervisiegroep 2 casussen in drie uur. We hebben dan ook nog tijd voor wat socializen en gezelligheid. Het vraagt wat klokdiscipline maar het rendement ligt veel hoger. Te lang bij een probleem stilstaan levert vaak niet meer op. Ook hier geld de 80/20 regel.

terug

De inbrenger. deze brengt een werkgerelateerde hulpvraag in. Licht deze toe en beantwoord de vragen die gesteld worden door de andere leden om zijn casus helder te krijgen.

Groepsleider: deze regelt de taken, bewaakt de tijd en is de voorzitter of leider,  van de bijeenkomst. Hij of zij zorgt ook dat iedereen aan bod komt, er een keuze wordt gemaakt wanneer de groep er niet uitkomt. Bijvoorbeeld bij de selectie van de ingebrachte casussen.

Deelnemers: deze spelen een rol bij het bevragen van de ingebrachte casus en een mening te geven zodat de inbrenger input krijgt waardoor hij leert en een keuze kan maken die bij hem en zijn of haar probleem past.

terug

Kenmerken en voorwaarden van een intervisiegroep

• Een relatief kleine groep collega’s (5 tot 8 personen)
• Zonder een directe samenwerkingsrelatie in de uitvoering van het concrete werk
• Geen hiërarchische, dienstverlenende of familiale relaties
• Samenkomen in vrijheid en op voet van gelijkwaardigheid
• Regelmatig samenkomen
• Vertrouwelijkheid en geheimhouding worden verzekerd

De deelnemers vervullen beurtelings de rollen die voor intervisie nodig zijn. Ieder vraagt leerhulp en ondersteuning en geeft die ook aan anderen. Het leidinggeven aan de groep gebeurt bij toerbeurt. De leden zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor de organisatie en het rendement van de groep.

terug

Specifiek aan intervisie is dat er geen externe expert is, maar dat alle rollen en taken in deze leergroep, intervisiegroep, door de groepsleden zelf worden vervuld. De externe hulp beperkt zich hier tot starthulp bij het inoefenen van een methodiek en eventueel een jaarlijkse evaluatie onder begeleiding. Ik kan  startende intervisiegroepen  begeleiden.

terug